انسداد روده در زمان حاملگی عارضه نادر و خطرناکی است و در صورت عدم تشخیص بموقع با مرگ و میر ( mortality & morbidity ) مادر و جنین همراه است. بطور کلینیکی این بیماری با گروهی از بیماریهایی که باعث شکم حاد جراحی abdominal pain در حاملگی می شوند تشخیص افتراقی دارد. شایعترین علل انسداد روده در حاملگی چسبندگی ناشی از اعمال جراحی قبلی و ولوولوس ( Volvulus ) می باشند. اساس تشخیص دانستن جزئیات تاریخچه بیمار، معاینه فیزیکی، در نظر گرفتن تغییرات فیزیولوژیک حاملگی، بررسی تشخیص های افتراقی، استفاده از تستهای آزمایشگاهی و رادیوگرافیک می باشد. در این گزارش خانم افغانی 37 ساله living child=0, G19 معرفی می گردد که در سن حاملگی 32 هفته با درد اپیگاستر و استفراغ مراجعه نمود و پس از بررسی تشخیصهای افتراقی مانند (آپاندیسیت حاد، پانکراتیت، اولسرپیپتیک و پره اکلامپسی) با تشخیص انسداد روده باریک تحت درمان جراحی قرار گرفت.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

هرنی داخلی در تعداد کمی از بیمارانی که با انسداد روده مراجعه می کنند دیده می شود. با این حال 50% از پارادئونال هرنی به صورت انسداد حاد روده بروز می کند بیمار گزارش شده یک مرد 28 ساله است که با علایم انسداد کامل روده مراجعه نموده است. تشخیص بیماری بر اساس معاینه فیزیکی و علایم رادیو گرافیک داده شد. بیمار تحت عمل جراحی لا پاراتومی قرار گرفت و مشاهده گردید که تمام روده باریک در پشت مزو کولون چپ قرار دارد برای بیمار تشخیص پارادئونال هرنی چپ داده شد و هرنی توسط رداکشن و بستن نقص مزانتریک ترمیم گردید.

1مقدمه: هرنی ابتوراتور یکی از انواع نادر هرنی و از علل مهم انسداد روده باریک است که بیشتر در افراد مسن و مؤنث رخ می دهد. تشخیص این بیماری دشوار است و مورتالیتی بالایی دارد. معرفی بیمار: در این مطالعه دو بیمار معرفی می شوند. بیمار اول خانم 95ساله ای بود که با علائم انسداد دستگاه گوارش، تهوع و استفراغ صفراوی و عدم دفع گاز و مدفوع مراجعه کرده بود. در معاینه شکم، یافته پاتولوژیکی گزارش نشد که برای بیمار سی تی اسکن انجام شد و در سی تی اسکن انجام شده، هرنی ابتوراتور سمت چپ گزارش شد. مورد دوم خانم 88ساله ای با سابقه مشکلات نورولوژیک و علائم انسداد دستگاه گوارش بود که در معاینه تندرنس و ریباند تندرنس ربع تحتانی سمت راست شکم داشت. با توجه به نرمال بودن گرافی ساده شکم، سی تی اسکن برای بیمار انجام شد که هرنی ابتوراتور سمت راست گزارش شد. هر دو بیمار تحت جراحی با انسزیون میدلاین شکم قرار گرفتند و با توجه به اینکه لوپ روده هرنیه شده کانگرنه بود و پریستالتیسم مناسب نداشت، تحت رزکسیون و اناستوموز انتها به انتهای روده باریک و ترمیم دیفکت سوراخ ابتوراتور قرار گرفتند. نتیجه گیری: هرنی ابتوراتور یکی از انواع نادر هرنی است که موجب انسداد روده باریک می شود و بیشتر در افراد مسن و مؤنث رخ می دهد و تشخیص این بیماری بین پزشکان محل بحث است. یکی از روش های مناسب تشخیص این بیماری سی تی اسکن شکم و لگن است و تنها روش درمان آن جراحی است.

هرنی داخلی در تعداد کمی از بیمارانی که با انسداد روده مراجعه می کنند دیده می شود با این حال 50% از پارادئونال هرنی به صورت انسداد حاد روده بروز می کند. بیمار گزارش شده یک مرد 28 ساله است که با علایم انسداد کامل روده مراجعه نموده است. تشخیص بیماری بر اساس معاینه فیزیکی و علایم رادیوگرافیک داده شد. بیمار تحت عمل جراحی لاپاراتومی قرار گرفت و مشاهده گردید که تمام روده باریک در پشت مزوکولون چپ قرار دارد. برای بیمار تشخیص پارادئودنال هرنی چپ داده شد و هرنی توسط رداکشن و بستن نقص مزانتریک ترمیم گردید.

زمینه و هدف: مطالعات قبلی نشان داده اند که گاستروگرافین در درمان غیر جراحی انسداد روده باریک ناشی از چسبندگی به دنبال جراحی داخل شکمی کمک کننده است ولی بر روی مگلومین تزریقی که دانسیته کمتری دارد و ارزانتر است تحقیقی صورت نگرفته است. هدف از انجام این پژوهش تعیین تاثیر استفاده خوراکی مگلومین تزریقی در درمان غیرجراحی انسداد نسبی روده باریک به دنبال چسبندگی می باشد.مواد و روش ها: از سال 1381-1384 در بیمارستان الزهرا(س) بیمارانی که بر اساس علایم بالینی و رادیولوژی انسداد روده باریک ناشی از چسبندگی تشخیص داده شدند و نیاز به عمل جراحی اورژانسی نداشتند تحت بررسی قرار گرفتند، بیماران به دو گروه دریافت کننده خوراکی مگلومین (76%) به میزان 100cc و بدون دریافت آن بطور تصادفی تقسیم شدند. بیماران از نظر زمان بهبودی از شروع درمان با توجه به بهبودی علایم بالینی و علایم رادیوگرافی و نیاز به عمل جراحی بررسی شده، اطلاعات با آزمون mann-Whitney، کای دو آنالیز شده و P<0.05 معنی دار تلقی شد.یافته ها: 66 بیمار با انسداد روده باریک با تشخیص احتمالی انسداد روده باریک به علت چسبندگی وارد مطالعه شدند که در پیگیری درمانی آنها، 9 نفر که علت انسداد بعد از عمل جراحی، غیر از انسداد روده به علت چسبندگی تشخیص داده شدند از مطالعه خارج شدند. 57 بیمار با میانگین سنی 16.6±49.47 مورد بررسی قرار گرفتند. تعداد 29بیمار دریافت کننده مگلومین گروه 1 و 28 بیمار در گروه کنترل گروه 2 قرار گرفتند.27.6% از بیماران دریافت کننده مگلومین و 64.3% از بیماران گروه کنترل نیاز به عمل جراحی پیدا کردند (P=0.005). میانگین زمان بهبودی علایم بالینی در گروه 19.76±5.45(SEM) ساعت (120-1 ساعت) و در گروه 2 34±13.21 (SEM) ساعت (144-5 ساعت) بود (P=0.306). میانگین زمان بهبودی علایم رادیولوژیکی در گروه 1، 26.55±34.57 ساعت (120-12 ساعت) و در گروه 2، 65.3±82.3 ساعت (216-12 ساعت) می باشد (P=0.025).نتیجه گیری: مصرف ملگومین تزریقی بطور خوراکی باعث بهبودی علایم بالینی و رادیولوژی انسداد روده باریک ناشی از چسبندگی با اثر درمانی مخصوص می شود. همچنین می تواند کاهش نیاز به عمل جراحی در درمان این بیماری شود.

گاستروانتریت ائوزینوفیلیک بیماری نادری است که به دلیل ارتشاح ائوزینوفیل ها در دیواره دستگاه گوارش به خصوص در ناحیه معده و روده باریک به وجود می آید و اتیولوژی آن ناشناخته است. علایم و نشانه های بیماری بستگی به لایه درگیر شده از دیواره دستگاه گوارش دارد. بیمار مرد 61 ساله ای است که به دلیل درد اپی گاستر بستری شد. درد از 10 روز قبل با ماهیت سوزشی شروع شده، با غذا خوردن تشدید می شد. چند روز بعد دچار تهوع و استفراغ شد که حدود نیم ساعت پس از خوردن غذا رخ می داد. در آزمایشات لکوسیتوز مختصر با ائوزینوفیلی 5 درصد،CRP و ESR افزایش یافته و سطح حداکثر نرمال IgE داشت. در سی تی اسکن، افزایش ضخامت مخاطی در دیواره خلفی معده مشهود بود، قسمت نزولی دئودنوم تنگ و دیواره آن نامنظم و ضخیم به نظر می رسید. در ازوفاگوگاسترودئودنوستومی، اتساع معده و اریتم ناحیه D1 با تنگی لومن دیده شد و بیوپسی از D1 صورت گرفت. گزارش پاتولوژی شامل ارتشاح پراکنده ائوزینوفیل ها همراه با افزایش سلول های التهابی در لامینا پروپریا بود. بیمار تحت درمان با پردنیزولون خوراکی قرار گرفت. تمامی شکایات و علایم بالینی بیمار پس از درمان از بین رفت و تصاویر رادیولوژیک سری فوقانی دستگاه گوارش بیمار طبیعی شد.

مقدمه: فتق مزوکولیک بسیار نادر است به گونه ای که شیوع دقیق آن هنوز نامشخص می باشد. تظاهرات بالینی آن غیراختصاصی بوده و از استفراغ های صفراوی و دردهای مزمن شکمی که با غذا خوردن تشدید می شود تا موارد بدون علامتی که حین یک عمل جراحی به طور اتفاقی کشف می شوند، متغیر است. تشخیص قبل از عمل آن علی رغم تکنیکهای رادیوگرافیک موجود هنوز مشکل است.شرح مورد: در این مطالعه یک مرد 43 ساله با علایم بالینی انسداد روده باریک، بدون سابقه ای از عمل جراحی قبلی و با تشخیص فتق مزوکولیک معرفی می شود.نتیجه گیری: از آنجایی که فتق مزوکولیک می تواند با ایجاد ولولوس یا استرانگولاسیون تهدید کننده حیات بیمار باشد، تشخیص زودرس آن ضروری است. شک بالینی قوی و اقدام جراحی سریع در این بیماران باعث کاهش عوارض و مرگ و میر می گردد.

گاستروآنتریت ائوزینوفیلیک بیماری نادر با علت ناشناخته است که به دلیل ارتشاح ائوزینوفیل ها در دیواره دستگاه گوارش (به خصوص در معده و روده باریک) به وجود می آید، علایم و نشانه های این بیماری به لایه درگیر شده از دیواره دستگاه گوارش بستگی دارد.در این مقاله بیماری را معرفی می کنیم که به دلیل درد قسمت میانی شکم بستری شده بود. درد بیمار از حدود یک ماه پیش شروع شده که با غذا خوردن شدیدتر می شد. در طی این مدت 5 کیلوگرم کاهش وزن پیدا کرده بود. بیمار حدود 1-2 ساعت بعد از غذاخوردن دچار استفراغ می شد. در آزمایش های انجام گرفته برای بیمار لکوسیتوز حدود 13000 با ائوزینوفیلی %6 وجود داشت. در گرافی ساده شکم سطوح مایع هوا وجود اشت و در سی تی اسکن افزایش ضخامت دیواره دوازدهه و رکتوم و خونریزی زیر مخاطی در قسمت دوم دوازدهه وجود داشت. در لاپاراسکوپی انجام شده ضایعات خونریزی دهنده در جدار روده باریک ازژژونوم تا ایلئوم وجود داشت که بیوپسی برداشته شده و پاتولوژیست، ارتشاح پراکنده ائوزینوفیل ها همراه با ارتشاح سلول های التهابی در لامیناپروپریا در نمونه بیوپسی گزارش کرد.

1زمینه و هدف: لیومیوم های دستگاه گوارش به ندرت در روده بزرگ ایجاد می شوند، تنها حدود سه درصد از کل لیومیوم های دستگاه گوارش در کولون تشکیل می شوند که بیشتر در کولون های نزولی و سیگموئید یافت می شوند. معمولا در طی کلونوسکوپی یافت می شوند. معرفی بیمار: زن 38 ساله ای با شکایت از دردهای مبهم در ناحیه هیپوگاستر، تورم شکمی و علایم انسداد نسبی دستگاه گوارش طی هفته ی گذشته در بهمن ماه 1402 به بیمارستان امام علی (ع) بجنورد مراجعه کردند. براساس سی تی اسکن انجام شده، یافته ها وجود تومور در سکوم را که فشاری روی ایلئوم انتهایی وارد می کرد، نشان دادند. بیمار با تشخیص انسداد ناشی از تومور کولون تحت عمل جراحی برداشتن کولون راست قرار گرفت. بررسی های بافت شناسی و ایمونوهیستوشیمی، تشخیص لیومیوم را تایید کردند. نتیجه گیری: لیومیوم های کولون می تواند با توجه به اندازه آنها با علایم مختلفی تظاهر کنند، با توجه به دشواری افتراق لیومیوم از بدخیمی های کولون به خصوص در سایز های بزرگ توصیه به عمل جراحی می شود.